ERROR ad

Dwuletnie niemowlę chore na obecność HCV RNA zidentyfikowano w Szpitalu Ogólnym Onomichi w ramach badania przesiewowego 700 dzieci. Próbki surowicy pobrano od matek i innych członków rodziny tych trzech dzieci z indeksów i zbadano pod kątem HCV RNA i przeciwciał anty-HCV. Wykrywanie, miareczkowanie, genotypowanie i sekwencjonowanie RNA HCV
Kwasy nukleinowe wyekstrahowano z 0,1 ml zamrożonego osocza lub surowicy i analizowano na HCV RNA za pomocą nested PCR ze starterami pochodzącymi z nieulegającego translacji regionu 5 jak opisano poprzednio15. Próbki dodatnie pod względem HCV RNA badano dalej w dwóch powtórzeniach, a analizę RNA przeprowadzono w ślepej próbie zgodnie z następującą procedurą: RNA wyekstrahowany z 0,1 ml surowicy seryjnie rozcieńczano w 10-krotnych przyrostach wodą destylowaną potraktowaną pirowęglanem dietylowym, zawierającą 40 .g poli (A) na mililitr i poddaje się komplementarnej syntezie DNA (cDNA) i amplifikacji przez PCR. Ustaliliśmy najniższe miano, przy którym wykryto sekwencję amplifikowanego HCV.
Figura 1. Figura 1. Regiony genomu HCV amplifikowane przez PCR dla analiz sekwencji. Region a w genie C amplifikowano przez PCR ze starterami 23 i 122 jak opisano wcześniej16. Regiony b, c i d od genów E do E2 / NS1 zamplifikowano jak opisano uprzednio17 ze starterami 129, 205, 197, 199, 206 i 207. Region a obejmuje nukleotydy od 487 do 827 (aminokwasy od 50 do 162), region b nukleotydy 1320 do 1490 (aminokwasy 327 do 383), nukleotydy regionu c 1491 do 1565 (aminokwasy 384 do 408) i nukleotydy regionu d 1566 do 1853 (aminokwasy 409 do 504). Nukleotydy były ponumerowane od przypuszczalnego końca 5 genomu HCV. HVR-1 oznacza region hiperzmienny na końcu 5 genu E2 / NS117-19.
Określiliśmy genotyp HCV przez amplifikację sekwencji regionu C za pomocą swoistych dla typu primerów, jak opisano wcześniej16. Częściową sekwencję genomu określono również zgodnie ze zgłoszonymi metodami 16, 17. Sekwencjonowane regiony są przedstawione na Figurze 1. Ponadto określono sekwencję regionu hiperzmiennego na końcu 5 regionu E2 / NS1 (HVR-1) 17-19 dla kilku klonów cDNA z każdego z zakażonych HCV. członkowie rodziny Pacjenta 6 zgodnie z wcześniej opisaną metodą17.
Wykrywanie przeciwciał związanych z HCV
Przeciwciała anty-c100-3 przeciwciała 12 i przeciwciała anty-HCV wykrywalne w teście immunoenzymatycznym drugiej generacji wykrywano komercyjnymi odczynnikami (Ortho i Abbott). Przeciwciała rdzeniowe anty-HCV wykryto za pomocą testu immunoenzymatycznego (ELISA) z syntetycznymi peptydami CP913 i CP1014 przewidzianymi z sekwencji genomu regionu C HCV.
Analiza statystyczna
Miana RNA HCV w grupach obliczono jako średnie . SD. Dla porównania wykonaliśmy test t Studenta lub Welcha, a wartość P poniżej 0,05 uważano za wskazującą na istotność statystyczną. Dokładny test Fishera posłużył do porównania częstości transfuzji krwi lub przewlekłej choroby wątroby w obu grupach.
Wyniki
Perspektywiczne badanie
W pierwszym badaniu 54 niemowlęta urodzone przez 53 matki z dodatnim wynikiem przeciwciał obserwowano przez co najmniej sześć miesięcy
[hasła pokrewne: wąsonogi, scyntygrafia kości cennik, leczenie po niemiecku ]

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Powiązane tematy z artykułem: leczenie po niemiecku scyntygrafia kości cennik wąsonogi