Leczenie w dychawicy oskrzelowej ma za zadanie

Leczenie w dychawicy oskrzelowej ma za zadanie: 1) usuwać lub przynajmniej łagodzić i skracać napady 2) zapobiegać nawrotom napadów. Postępowanie lecznicze w napadzie W czasie napadu dychawicy oskrzelowej po rozluźnieniu odzienia, by nie tamowało oddechu, oraz po umieszczeniu chorego w jak największym pokoju. Z dużym dostępem świeżego powietrza zabiegamy przede wszystkim o usunięcie kurczu mięśni oskrzeli. Cel ten można osiągnąć przez podniecenie nerwu współczulnego, porażenie nerwu błędnego lub przez obniżenie pobudliwości ośrodka oddechowego. Adrenalina. Jako lek pobudzający nerw współczulny stosuje się adrenalinę, która działając sympatykomimetycznie wywołuje rozszerzenie oskrzeli. Wstrzykuje się podskórnie 0,5 ml 1% chlorku adrenaliny lub epireniny. Wstrzykiwanie wywołuje nieraz bicie serca, drżenie rąk, uczucie lekkiego dreszczu, lecz usuwa napad. Jeżeli napad przebiega z wyraźnym wysiękowym zapaleniem oskrzelków (bronchiolitis exsudativa), to pewien stopień duszności pozostaje nadal, znikając powoli w miarę ustępowania wysiekania i wykrztuszania plwociny. Słowem adrenalina usuwa tylko część objawów dychawicy, sprawia jednak dużą ulgę, bo są to objawy najprzykrzejsze dla chorego. Działanie adrenaliny rozpoczyna się już po paru minutach. Ponieważ równocześnie ciśnienie tętnicze wzrasta, trzeba być bardzo ostrożnym przy jej stosowaniu w przypadkach równoczesnego znacznego stwardnienia tętnic. Działanie adrenaliny można zwiększyć przez kojarzenie z pitupitryną wtenczas jedn ak są silniejsze i objawy uboczne w postaci podniecenia, kołatania serca, drżenie kończyn, a nawet całego ciała. Takim przetworem jest astmolin. Wstrzykuje się go w dawce 1/2 do 1 ampułki oryginalnej. Zamiast wstrzykiwań podskórnych można stosować adrenalinę w postaci wacika przesiąkniętego 1% jej roztworem, wprowadzając go do nosa, albo w postaci pędzlowania 1%0 jej roztworem jamy nosowo-gardłowej. Postępowanie takie wystarcza w lekkich napadach, natomiast w ciężkich napadach nie może zastąpić stosowania podskórnego. Na wzór adrenaliny działają efedryna (ephedrinum), stosowana podskórnie w dawce 0,025, oraz efetonina (ephetoninum) podskórnie w dawce 0,05. Podawane wewnętrznie działają one słabiej. Z przetworów krajowych można stosować wewnętrznie efedran (ephedran) po 0,025 kilka razy dzienne. [patrz też: USG piersi, USG tarczycy, ginekolog Warszawa ]

Powiązane tematy z artykułem: ginekolog Warszawa USG piersi USG tarczycy