Eltrombopag i polepszona hematopoeza w opornej niedokrwistości aplastycznej AD 9

U 9 pacjentów leczenie eltrombopagiem wyeliminowało potrzebę transfuzji płytek krwi. Zwiększenie liczby płytek krwi u tych pacjentów wystąpiło przez kilka miesięcy, podczas gdy odpowiedź na eltrombopag u pacjentów z immunologiczną plamicą małopłytkową jest szybsza, ze wzrostem liczby płytek krwi w ciągu 2 tygodni po rozpoczęciu leczenia. 23 Kinetyka opóźnionej odpowiedzi w niedokrwistości aplastycznej może odzwierciedlać z natury powolną cykliczność hematopoetycznych komórek macierzystych i progenitorowych, w porównaniu z szybszym działaniem leku na dojrzewające megakariocyty. Pacjenci w naszym badaniu, którzy nie mieli odpowiedzi po 12 tygodniach, mogli mieć odpowiedź na bardziej długotrwałe stosowanie eltrombopagu, biorąc pod uwagę, że pacjenci z odpowiedzią po 12 tygodniach, którzy uczestniczyli w badaniu wydłużonym, mieli dodatkowe reakcje na linię i znacznie poprawili liczenie z dalsze leczenie. Continue reading „Eltrombopag i polepszona hematopoeza w opornej niedokrwistości aplastycznej AD 9”

Chemioterapia skojarzona w zaawansowanym raku kory nadnerczy

Rak kory nadnerczy jest rzadkim nowotworem, który ma słabą odpowiedź na leczenie cytotoksyczne. Metody
Losowo przydzielono 304 pacjentów z zaawansowanym rakiem kory nadnerczy w celu otrzymania mitotanu plus kombinacja etopozydu (100 mg na metr kwadratowy powierzchni ciała w dniach 2 do 4), doksorubicyny (40 mg na metr kwadratowy w dniu 1) i cisplatyny (40 mg na metr kwadratowy w dniach 3 i 4) (EDP) co 4 tygodnie lub streptozocyna (streptozotocyna) (1 g na dni do 5 w cyklu 1, 2 gw dniu w kolejnych cyklach) co 3 tygodnie. Pacjenci z progresją choroby otrzymywali alternatywny schemat leczenia drugiego rzutu. Pierwszorzędowym punktem końcowym było całkowite przeżycie. Continue reading „Chemioterapia skojarzona w zaawansowanym raku kory nadnerczy”

Vorapaxar w drugorzędowej profilaktyce zdarzeń atermotrombotycznych AD 8

Chociaż nasze odkrycia pokazują, że można osiągnąć dodatkowe zmniejszenie zakrzepicy na podłożu miażdżycowym, należy rozważyć tę korzyść w porównaniu ze zwiększeniem ryzyka krwawienia. W ogólnej kohorcie badania nie było istotnej różnicy między grupami w wcześniej określonych wynikach klinicznych netto (obejmujących zarówno zakrzepowe punkty końcowe, jak i umiarkowane lub ciężkie krwawienie). Jednak w porównaniu z ryzykiem ciężkiego krwawienia, szczególnie u pacjentów bez przebytego udaru mózgu, poprawiono wynik kliniczny u pacjentów otrzymujących worapaksar. Wyniki naszych badań dodatkowo zwiększają dowody na zwiększone ryzyko krwotoku śródczaszkowego u pacjentów z udarem mózgu w wywiadzie, którzy są leczeni silnymi lekami przeciwpłytkowymi.2,16,17 Podobnie jak w przypadku stosowania inhibitorów P2Y12 trzeciej generacji, takich jak jako prasugrel, kliniczne stosowanie worapaksaru będzie musiało opierać się na odpowiedniej selekcji pacjentów, a ryzyko krwawienia będzie zrównoważone w porównaniu z nawracającymi zdarzeniami zakrzepowymi. Continue reading „Vorapaxar w drugorzędowej profilaktyce zdarzeń atermotrombotycznych AD 8”

Vorapaxar w drugorzędowej profilaktyce zdarzeń atermotrombotycznych AD 7

Jednak zmniejszenie częstości występowania incydentów sercowo-naczyniowych kosztem zwiększonego krwawienia. Ta korzyść i ryzyko pojawiły się wcześnie i nadal wzrastały w trakcie obserwacji. Nasze odkrycia pokazują, że hamowanie innego szlaku płytkowego oprócz tego, którego celem jest standardowa terapia przeciwpłytkowa w prewencji wtórnej, zmniejsza ryzyko nawracających zdarzeń zakrzepowych u pacjentów z wcześniejszą zakrzepicą zarodkową. Ta korzyść była widoczna szczególnie u tych, których kwalifikacyjną diagnozą do udziału w badaniu był zawał mięśnia sercowego. Continue reading „Vorapaxar w drugorzędowej profilaktyce zdarzeń atermotrombotycznych AD 7”