Eltrombopag i polepszona hematopoeza w opornej niedokrwistości aplastycznej AD 9

U 9 pacjentów leczenie eltrombopagiem wyeliminowało potrzebę transfuzji płytek krwi. Zwiększenie liczby płytek krwi u tych pacjentów wystąpiło przez kilka miesięcy, podczas gdy odpowiedź na eltrombopag u pacjentów z immunologiczną plamicą małopłytkową jest szybsza, ze wzrostem liczby płytek krwi w ciągu 2 tygodni po rozpoczęciu leczenia. 23 Kinetyka opóźnionej odpowiedzi w niedokrwistości aplastycznej może odzwierciedlać z natury powolną cykliczność hematopoetycznych komórek macierzystych i progenitorowych, w porównaniu z szybszym działaniem leku na dojrzewające megakariocyty. Pacjenci w naszym badaniu, którzy nie mieli odpowiedzi po 12 tygodniach, mogli mieć odpowiedź na bardziej długotrwałe stosowanie eltrombopagu, biorąc pod uwagę, że pacjenci z odpowiedzią po 12 tygodniach, którzy uczestniczyli w badaniu wydłużonym, mieli dodatkowe reakcje na linię i znacznie poprawili liczenie z dalsze leczenie. Continue reading „Eltrombopag i polepszona hematopoeza w opornej niedokrwistości aplastycznej AD 9”

Vorapaxar w drugorzędowej profilaktyce zdarzeń atermotrombotycznych AD 8

Chociaż nasze odkrycia pokazują, że można osiągnąć dodatkowe zmniejszenie zakrzepicy na podłożu miażdżycowym, należy rozważyć tę korzyść w porównaniu ze zwiększeniem ryzyka krwawienia. W ogólnej kohorcie badania nie było istotnej różnicy między grupami w wcześniej określonych wynikach klinicznych netto (obejmujących zarówno zakrzepowe punkty końcowe, jak i umiarkowane lub ciężkie krwawienie). Jednak w porównaniu z ryzykiem ciężkiego krwawienia, szczególnie u pacjentów bez przebytego udaru mózgu, poprawiono wynik kliniczny u pacjentów otrzymujących worapaksar. Wyniki naszych badań dodatkowo zwiększają dowody na zwiększone ryzyko krwotoku śródczaszkowego u pacjentów z udarem mózgu w wywiadzie, którzy są leczeni silnymi lekami przeciwpłytkowymi.2,16,17 Podobnie jak w przypadku stosowania inhibitorów P2Y12 trzeciej generacji, takich jak jako prasugrel, kliniczne stosowanie worapaksaru będzie musiało opierać się na odpowiedniej selekcji pacjentów, a ryzyko krwawienia będzie zrównoważone w porównaniu z nawracającymi zdarzeniami zakrzepowymi. Continue reading „Vorapaxar w drugorzędowej profilaktyce zdarzeń atermotrombotycznych AD 8”

Chemioterapia skojarzona w zaawansowanym raku kory nadnerczy AD 2

W tej próbie, zwanej pierwszą międzynarodową próbą z randomizacją w zaawansowanym miejscowo i przerzutowym leczeniu kory nadnerczy (FIRM-ACT), porównaliśmy dwa najbardziej skuteczne reżimy u pacjentów z zaawansowaną chorobą. Jeden schemat, w którym połączono etopozyd, doksorubicynę i cisplatynę (EDP) z mitotanem, spowodował obiektywną odpowiedź wynoszącą 53% w badaniu z udziałem 28 pacjentów z zaawansowanym rakiem kory nadnerczy.16 Drugi reżim, który łączył streptozocynę z mitotanem, uzyskano obiektywną odpowiedź 36% w badaniu z udziałem 22 pacjentów z zaawansowanym rakiem kory nadnerczy.17 Celem badania było ustalenie standardu leczenia zaawansowanej choroby. Metody
Pacjenci
Kryteria kwalifikacji były w wieku 18 lat lub starszych; potwierdzony histologicznie i radiologicznie mierzalny rak korowodowy, który nie był podatny na radykalną chirurgiczną resekcję; brak wcześniejszego leczenia lekami cytotoksycznymi, z wyjątkiem mitotanu; status wydajności Wschodniej Spółdzielczej Onkologii (ECOG) wynoszący 0, lub 2 (0, bezobjawowy; 1, objawowy, ale ambulatoryjny, i 2, objawowy i w łóżku <50% dnia); odpowiednia funkcja hematologiczna i biochemiczna; i żadnej historii innego raka. (Szczegółowe kryteria włączenia i wykluczenia podano w tabeli S1 w dodatkowym dodatku, dostępnym wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie.)
Projekt badania
Badanie to było inicjowanym przez badaczy, randomizowanym, kontrolowanym, otwartym, równoległym badaniem, które zostało przeprowadzone w 12 krajach w 40 wyspecjalizowanych ośrodkach leczenia raka kory nadnerczy. Continue reading „Chemioterapia skojarzona w zaawansowanym raku kory nadnerczy AD 2”

Długoterminowe wyniki leczenia imatinibem w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej czesc 4

Poważne zdarzenia niepożądane dotyczące serca z jakiejkolwiek przyczyny odnotowano u 39 pacjentów (7,1%), a poważne działania niepożądane drugiego nowotworu (łagodne lub złośliwe) odnotowano u 62 (11,3%). Od czasu pięcioletniej analizy nie zaobserwowano nowych sygnałów bezpieczeństwa.4 (Szczegóły podano w tabelach od S3 do S6 w dodatkowym dodatku). Postęp i przetrwanie
W grupie imatynibu w populacji, która miała zamiar leczyć, 38 z 553 pacjentów (6,9%) miało progresję do fazy przyspieszonej lub przełomu blastycznego17 podczas leczenia badanego, a szacowany stopień swobody od progresji do fazy przyspieszonej lub przełomu blastycznego w 10 lat to 92,1% (95% CI, 89,6 do 94,5). Ogółem 71 pacjentów (12,8%) w grupie otrzymującej interferon alfa plus cytarabinę miało progresję do fazy przyspieszonej lub przełomu blastycznego podczas leczenia badanego. W dwóch grupach badań większość zdarzeń związanych z postępem choroby (u 34 z 38 pacjentów w grupie otrzymującej imatynib oraz u 64 z 71 pacjentów otrzymujących interferon alfa i cytarabinę) wystąpiło podczas pierwszych 4 lat leczenia. Continue reading „Długoterminowe wyniki leczenia imatinibem w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej czesc 4”

Lewosimendan do zapobiegania ostrym dysfunkcjom narządów w Sepsis ad

W niewielkich badaniach, w których badano stosowanie lewosimendanu u pacjentów z wstrząsem septycznym, wykazano poprawę parametrów hemodynamicznych, przepływu 10 mikrokrążenia, 11 oraz czynności nerek10 i wątroby12 w porównaniu z dobutaminą. Wykazano również inne ważne działania niein- tropowe, w tym działanie przeciwzapalne, 13 przeciwutleniające, 14 i przeciwapoptotyczne15 oraz prawdopodobnie ochronę przed niedokrwieniem i uszkodzeniem reperfuzyjnym16. Niedawna metaanaliza potwierdziła stosowanie lewosimendanu u pacjentów z posocznicą, ale tylko u 125 pacjentów Leczenie 17 Lewosimendan w celu zapobiegania ostrej niewydolności narządowej w badaniu Sepsis (LeoPARDS) miał na celu sprawdzenie, czy dodanie lewosimendanu do standardowej terapii zmniejszyłoby nasilenie dysfunkcji narządów u pacjentów z wstrząsem septycznym i ocenę jego profilu bezpieczeństwa u pacjentów z tym schorzeniem. Metody
Projekt próbny i uczestnicy
Przeprowadziliśmy to wieloośrodkowe, randomizowane badanie kliniczne z podwójną ślepą próbą i kontrolą placebo w 34 oddziałach intensywnej opieki medycznej dla dorosłych (ICU) w Wielkiej Brytanii. Protokół próbny, dostępny wraz z pełnym tekstem tego artykułu, został opracowany przez komitet zarządzający próbami i został opublikowany wcześniej18. Continue reading „Lewosimendan do zapobiegania ostrym dysfunkcjom narządów w Sepsis ad”

Lewosimendan do zapobiegania ostrym dysfunkcjom narządów w Sepsis ad 7

Wynik sercowo-naczyniowy SOFA był wyższy w grupie lewosimendanu niż w grupie placebo, co odzwierciedla wyższe dawki noradrenaliny wymagane do utrzymania średniego ciśnienia tętniczego. Śmiertelność w badanej populacji była niższa niż w poprzednich badaniach lewosimendanu u pacjentów z wstrząsem septycznym. Ta różnica jest, przynajmniej częściowo, konsekwencją faktu, że rekrutowaliśmy szeroką gamę pacjentów z sepsą, nie wymagając niskiej pojemności minutowej serca jako kryterium rejestracji. Dysfunkcja mięśnia sercowego, chociaż występuje u ponad 50% pacjentów z wstrząsem septycznym, 3 może nie zawsze być klinicznie widoczna, nawet gdy stosuje się monitorowanie pracy serca. 29 Przeprowadzono cztery zaplanowane analizy podgrup w celu zbadania wpływu lewosimendanu w grupie wysokiego ryzyka. Continue reading „Lewosimendan do zapobiegania ostrym dysfunkcjom narządów w Sepsis ad 7”

Lewosimendan do zapobiegania ostrym dysfunkcjom narządów w Sepsis ad 6

Śmiertelność po 28 dniach wynosiła 34,5% w grupie lewosimendanu i 30,9% w grupie placebo (średnia różnica, 3,6 punktu procentowego, 95% CI, -4,5 do 11,7, P = 0,43). Krzywe Kaplana-Meiera dla przeżycia do 28 dnia przedstawiono na rycinie 2. U pacjentów wymagających wentylacji mechanicznej w punkcie wyjściowym, ci z grupy lewosimendanu rzadziej niż ci z grupy placebo byli z powodzeniem odstawiani od wentylacji mechanicznej w okresie 28 lat. dni (współczynnik ryzyka, 0,77, 95% CI, 0,60 do 0,97, P = 0,03) (Rys. S13 w Dodatku uzupełniającym). Continue reading „Lewosimendan do zapobiegania ostrym dysfunkcjom narządów w Sepsis ad 6”

Skuteczność taniej, stabilnej pod względem temperatury szczepionki przeciwko rotawirusom w Nigrze ad 5

Ta populacja obejmowała niemowlęta, które otrzymały trzy dawki szczepionki lub placebo (całkowity kurs) bez poważnego naruszenia protokołu i wykluczyły tych, którzy mieli potwierdzony laboratoryjnie epizod rotawirusa od czasu podania pierwszej dawki szczepionki do 28 dni po trzeciej dawce. Działania kontrolne w populacji obejmującej protokół rozpoczęły się 28 dni po trzeciej dawce szczepionki. W przypadku niemowląt, które miały więcej niż jeden epizod ciężkiego rotawirusowego zapalenia żołądka i jelit, tylko pierwszy epizod był liczony w kierunku pierwotnego punktu końcowego. Wtórne analizy przeprowadzono w populacji, która miała zamiar leczyć, która obejmowała wszystkich uczestników, którzy otrzymali co najmniej jedną dawkę szczepionki lub placebo, z dalszymi działaniami rozpoczynającymi się w momencie pierwszej dawki. Analizy dotyczące bezpieczeństwa przeprowadzono w populacji, która miała zamiar leczyć, i obejmowały kontrolę od momentu rejestracji do 28 dni po trzeciej dawce (w przypadku działań niepożądanych) lub do końca okresu obserwacji (w przypadku poważnych zdarzeń niepożądanych). Continue reading „Skuteczność taniej, stabilnej pod względem temperatury szczepionki przeciwko rotawirusom w Nigrze ad 5”

Skuteczność taniej, stabilnej pod względem temperatury szczepionki przeciwko rotawirusom w Nigrze ad 6

Szczepienie szczepionką przeciw rotawirusowi zapobiegało 4,30 (95% CI, 2,75 do 5,85) epizodów ciężkiego rotawirusowego zapalenia żołądka i jelit na 100 osobolat. Wśród niemowląt, które otrzymały co najmniej jedną dawkę szczepionki lub placebo (populacja przeznaczona do leczenia), ciężkie zapalenie żołądka i jelit wywołane rotawirusem zgłoszono u 35 niemowląt w grupie szczepionkowej iu 125 osób w grupie placebo, co dało szczepionkę o skuteczności 69,1. % (95% CI, 55,0 do 78,7). Ryc. 2. Continue reading „Skuteczność taniej, stabilnej pod względem temperatury szczepionki przeciwko rotawirusom w Nigrze ad 6”

Nadwaga u nastolatków i choroba niedokrwienna serca

Centrum Kontroli i Profilaktyki Chorób (CDC) zaleca stosowanie wskaźnika masy ciała (BMI) dla wieku jako wskaźnika w ocenie pacjentów w wieku od 2 do 20 lat dla otyłości.1 W artykule Bibbins-Domingo i in. (Wydanie z 6 grudnia), sama 2 waga była używana jako wskaźnik otyłości u nastolatków, co może nie odzwierciedlać prawdziwej wartości bazowej. Czy to podejście było uzasadnione. Ponadto założenie, że wysoki BMI nie zwiększa bezpośrednio ryzyka choroby niedokrwiennej serca (CHD) może być nieuzasadnione, ponieważ istnieją wystarczające dowody przeciwne.
Hari KVS Kumar, MD
Kirti D. Continue reading „Nadwaga u nastolatków i choroba niedokrwienna serca”