Liczba oddechów na minute u chorych na chorobe Addisona utrzymuje sie w granicach prawidlowych

Liczba oddechów na minutę u chorych na chorobę Addisona utrzymuje się w granicach prawidłowych mimo podniesionej niekiedy ciepłoty. Mogłoby to być również wytłumaczone zwiększonym stężeniem jonów potasowych we krwi i ich wpływem na układ nerwowo-mięśniowy oddechowy w sensie obniżenia jego pobudliwości oraz tym, że przy osłabieniu mięśniowym procesy spalania są znacznie mniejsze. Objaw osłabienia mięśniowego, jak wykazują doświadczenia na zwierzętach jest ściśle związany z zatruciem potasowym, którego nadmiar w mięśniach znacznie obniża pobudliwość nerwowo-mięśniową, Osłabienie mięśniowe pociąga za sobą obniżenie ciepłoty ciała. Pamiętać jednak należy, że ciepłota ciała w chorobie Addisona jest chwiejna i może dawać albo zwyżki albo też obniżenia. W pewnych przypadkach nie ma obniżenia ciepłoty ciała prawdopodobnie dlatego, że mamy do czynienia z równocześnie toczącymi się zmianami zapalnymi, przede wszystkim gruźliczymi, w płucach oraz w innych narządach, co często wykazuje badanie kliniczne i pośmiertne. Continue reading „Liczba oddechów na minute u chorych na chorobe Addisona utrzymuje sie w granicach prawidlowych”

Inne rodzaje przewleklej niewydolnosci kory nadnerczy

Inne rodzaje przewlekłej niewydolności kory nadnerczy Istnieją różne postacie niewydolności kory nadnerczy, które dają rozmaite objawy kliniczne. Postacie przewlekłej niewydolności kory nadnerczy uzewnętrzniaj ą się w klinice przeważnie jako tzw. Przedwczesna starość pochodzenia nadnerczowego w wieku młodym. Cechuje się ona wzrostem karłowatym, infantylizmem i starczym wyglądem. Przewlekła niedostateczna czynność kory nadnerczy niekoniecznie prowadzi do wystąpienia objawów choroby Addisona. Continue reading „Inne rodzaje przewleklej niewydolnosci kory nadnerczy”

DYCHAWICA OSKRZELOWA

DYCHAWICA OSKRZELOWA (ASTHMA BRONCHIALE) Określenie. Przez dychawicę oskrzelową rozumie się chorobę objawiającą się napadami gwałtownej duszności wydechowej i rozdęcia płuc, połączonymi najczęściej z wykrztuszaniem lepkiej, ciągnącej się plwociny, zawierającej kryształy Charcot-Leydena, białe krwinki kwasochłonne i wężownice Curschmanna. Wywód chorobowy i przyczyny. Według panującego poglądu napad dychawicy oskrzelowej zależy od nagłego skurczu spastycznego mięśni okrężnych oskrzeli, na co pierwszy zwrócił uwagę Laennec oraz od ostrego przekrwienia i obrzmienia ich błony śluzowej aż do najmniejszych ich rozgałęzień z obfitym wydzielaniem w oskrzelach i oskrzelkach gęstej lepkiej wydzieliny. Dychawicę oskrzelową spostrzega się u osób ze zwiększonym napięciem, układu przywspółczulnego w zakresie narządu oddechowego, wskutek czego są one skłonne do stanów kurczowych i do obfitego wydzielania z błon śluzowych. Continue reading „DYCHAWICA OSKRZELOWA”

Uczulenie moze pojawiac sie w róznym wieku

Uczulenie może pojawiać się w różnym wieku. Zdarzają się przypadki uczulenia już w niemowlęctwie, przy tym czasami na alergeny, z którymi ustrój jeszcze nie stykał się bezpośrednio. Jest to uczulenie wrodzone. Alergeny dostają się do ustroju najczęściej przez drogi oddechowe. Tu należą pyłki roślinne, pył organiczny, włosy zwierząt itd. Continue reading „Uczulenie moze pojawiac sie w róznym wieku”

Leczenie lekami dzialajacymi na uklad nerwowy

Leczenie lekami działającymi na układ nerwowy. Prócz leczenia przyczynowego i odczulającego w przerwach między napadami stosuje się w dychawicy oskrzelowej inne metody leczenia zarówno lekami farmaceutycznymi, jak i bodźcami fizycznymi. Wapń ze środków farmaceutycznych działających na układ wegetatywny poleca się leczenie przetworami wapnia, którego ilość w krwi w dychawicy, oskrzelowej bywa nieraz obniż-ona. Leczenie ma na celu działanie przeciwkurczowe przez wzmożenie napięcia nerwu współczulnego oraz przeciwdziałanie tworzeniu się wysięku w oskrzelkach. Choremu podaje się chlorek wapnia w roztworze po 1,0 do 6 razy dziennie albo stosuje się go dożylnie po 10 ml 10% wodnego roztworu. Continue reading „Leczenie lekami dzialajacymi na uklad nerwowy”

Eltrombopag i polepszona hematopoeza w opornej niedokrwistości aplastycznej AD 6

Liczbę pacjentów, którzy spełnili kryteria odpowiedzi w najnowszej ocenie kontrolnej, przedstawiono po prawej stronie. Jedenastu z 25 pacjentów, którzy otrzymali eltrombopag (44%), spełniło podstawowe kryteria odpowiedzi w co najmniej jednej linii 12 tygodni po rozpoczęciu leczenia. Wszystkich 25 pacjentów było uzależnionych od transfuzji płytek krwi podczas rekrutacji, a 9 z 11 pacjentów z odpowiedzią nie potrzebowało już transfuzji płytek krwi w 12 tygodniu, w tym 2 pacjentów, u których również wystąpiły odpowiedzi hemoglobiny i 2, u których również wystąpiła odpowiedź neutrofilów. Dwóch pozostałych pacjentów, u których wystąpiła odpowiedź, spełniało tylko kryteria odpowiedzi neutrofilów po 12 tygodniach (ryc. Continue reading „Eltrombopag i polepszona hematopoeza w opornej niedokrwistości aplastycznej AD 6”

Vorapaxar w drugorzędowej profilaktyce zdarzeń atermotrombotycznych AD 4

Oszacowaliśmy, że 1400 zdarzeń będzie wymagane, aby zapewnić moc co najmniej 85% do wykrycia takiego samego względnego efektu leczenia w odniesieniu do złożonego punktu końcowego śmierci sercowo-naczyniowej, zawału mięśnia sercowego lub udaru. Podstawową analizę skuteczności przeprowadzono na zasadzie zamiaru leczenia w grupie wszystkich pacjentów poddanych randomizacji. Po zaleceniu przez zespół monitorujący dane i bezpieczeństwo zaleceniu odstawienia worapaksaru u wszystkich pacjentów po przebytym udarze, protokół został zmieniony, tak aby obejmował uzupełniającą ocenę skuteczności u pacjentów, którzy zakwalifikowali się do badania z rozpoznaniem zawału mięśnia sercowego lub choroby tętnic obwodowych bez przebytego udaru mózgu. przed randomizacją. Continue reading „Vorapaxar w drugorzędowej profilaktyce zdarzeń atermotrombotycznych AD 4”

Chemioterapia skojarzona w zaawansowanym raku kory nadnerczy AD 4

Obliczyliśmy przeżycie całkowite i czas przeżycia bez progresji, odpowiednio od czasu randomizacji do daty zgonu i daty progresji choroby. Zgon został zarejestrowany jako powiązany lub niezwiązany z postępującym rakiem kory nadnerczy. Dane dotyczące pacjentów, którzy przeżyli i tych, którzy przeżyli bez progresji choroby, poddano cenzurze w dniu ostatniej wizyty kontrolnej i odpowiednio w dniu ostatniej oceny odpowiedzi na nowotwór. Ocenialiśmy jakość życia co 8 tygodni za pomocą podstawowego kwestionariusza jakości życia Europejskiego Towarzystwa Badań i Leczenia Raka (EORTC) (QLQ-C30, wersja 3.0) .19 Oceny bezpieczeństwa przeprowadzono przed każdym cyklem leczenia z użyciem Ogólne Kryteria Terminologii dla zdarzeń niepożądanych wydane przez National Cancer Institute, wersja 2.0.19 Oczekiwane zdarzenia toksyczne odnotowano tylko wtedy, gdy spełniają ustalone kryteria poważnego zdarzenia niepożądanego. Continue reading „Chemioterapia skojarzona w zaawansowanym raku kory nadnerczy AD 4”

Długoterminowe wyniki leczenia imatinibem w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej ad 6

W analizie obejmującej tylko zgony związane z CML, szacowany wskaźnik przeżycia po 10 latach wynosił 97,8% wśród pacjentów z główną odpowiedzią molekularną, w porównaniu z 89,4% wśród osób bez głównej odpowiedzi molekularnej. Podobne tendencje zaobserwowano w porównaniu współczynników przeżywalności po 10 latach u pacjentów z główną odpowiedzią molekularną po 18 miesiącach i u tych bez takiej odpowiedzi (wskaźnik przeżycia całkowitego, 93,0% w porównaniu z 85,6%, szybkość uwolnienia od śmierci związanej z CML, 100% vs. 90,5%). Dyskusja
Po ponad 10 latach obserwacji w badaniu IRIS, długoterminowe wyniki u pacjentów leczonych imatynibem, które tu opisujemy, potwierdzają i rozszerzają wcześniejsze ustalenia. W późniejszych latach obserwacji nie zaobserwowano nowych sygnałów bezpieczeństwa i kilku poważnych zdarzeń niepożądanych związanych z lekiem, a wskaźniki odpowiedzi molekularnej i cytogenetycznej były wysokie wśród pacjentów, którzy mogli być poddani ocenie. Continue reading „Długoterminowe wyniki leczenia imatinibem w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej ad 6”

Lewosimendan do zapobiegania ostrym dysfunkcjom narządów w Sepsis ad 7

Wynik sercowo-naczyniowy SOFA był wyższy w grupie lewosimendanu niż w grupie placebo, co odzwierciedla wyższe dawki noradrenaliny wymagane do utrzymania średniego ciśnienia tętniczego. Śmiertelność w badanej populacji była niższa niż w poprzednich badaniach lewosimendanu u pacjentów z wstrząsem septycznym. Ta różnica jest, przynajmniej częściowo, konsekwencją faktu, że rekrutowaliśmy szeroką gamę pacjentów z sepsą, nie wymagając niskiej pojemności minutowej serca jako kryterium rejestracji. Dysfunkcja mięśnia sercowego, chociaż występuje u ponad 50% pacjentów z wstrząsem septycznym, 3 może nie zawsze być klinicznie widoczna, nawet gdy stosuje się monitorowanie pracy serca. 29 Przeprowadzono cztery zaplanowane analizy podgrup w celu zbadania wpływu lewosimendanu w grupie wysokiego ryzyka. Continue reading „Lewosimendan do zapobiegania ostrym dysfunkcjom narządów w Sepsis ad 7”