W wielu przypadkach jednak rozstrzygniecie miedzy tymi chorobami jest mozliwe dopiero po uwzglednieniu calego obrazu chorobowego

Od wtórnych kurczowych stanów oskrzeli (bronchospasmus secundarius) różni się dychawica oskrzelowa tym, że plwocina zawiera w niej białe krwinki kwasochłonne, wężownice Curschmanna i kryształy Charcot-Leydena, a w krwi jest częsta eozynofilia. W wielu przypadkach jednak rozstrzygnięcie między tymi chorobami jest możliwe dopiero po uwzględnieniu całego obrazu chorobowego, a nieraz wymaga dłuższej obserwacji. Z dychawicą sercową (asthma cardiale) ma dychawica oskrzelowa jako wspólny objaw napady silnej duszności pojawiającej się najczęściej w nocy i kończącej się kaszlem z wykrztuszaniem plwociny. Rozgranicza się te choroby na podstawie danych, które przytoczyłem. Dychawica z powodu zwężenia górnych dróg oddechowych (astbma stenoticum), np. Continue reading „W wielu przypadkach jednak rozstrzygniecie miedzy tymi chorobami jest mozliwe dopiero po uwzglednieniu calego obrazu chorobowego”

Leczenie w dychawicy oskrzelowej ma za zadanie

Leczenie w dychawicy oskrzelowej ma za zadanie: 1) usuwać lub przynajmniej łagodzić i skracać napady 2) zapobiegać nawrotom napadów. Postępowanie lecznicze w napadzie W czasie napadu dychawicy oskrzelowej po rozluźnieniu odzienia, by nie tamowało oddechu, oraz po umieszczeniu chorego w jak największym pokoju. Z dużym dostępem świeżego powietrza zabiegamy przede wszystkim o usunięcie kurczu mięśni oskrzeli. Cel ten można osiągnąć przez podniecenie nerwu współczulnego, porażenie nerwu błędnego lub przez obniżenie pobudliwości ośrodka oddechowego. Adrenalina. Continue reading „Leczenie w dychawicy oskrzelowej ma za zadanie”

Atropiria jako lek porazajacy nerw bledny

Atropiria jako lek porażający nerw błędny W ten sposób obniżający napięcie mięśni oskrzeli poleca się w napadzie dychawicy oskrzelowej atropinę (atropinum sulfurieum w dawce 1 ml 0,1% roztworu), która nadto hamuje wydzielanie w oskrzelkach, W dychawicy oskrzelowej przebiegającej z rozedmą płuc lub z przewlekłym nieżytem oskrzeli atropina może pogorszyć stan przez utrudnienie wykrztuszania i dlatego stosować jej w takich przypadkach nie należy. Atropinę stosuje się podskórnie albo wprowadza się do nosa w waciku przesiąkniętym 0,10 jej roztworem. Można też takim roztworem pędzlować jamę nosowo-gardłową: Szybciej działa atropina, jeżeli jej roztwór rozmazać na podstawie języka, zwłaszcza, jeżeli chory trzyma przy tym język wysunięty tak, by atropina nie rozlała się na sąsiednie części jamy ustnej, których zdolność chłonna jest mniejsza. Przy takim stosowaniu atropiny do uzyskania skutku wystarcza dawka atropiny mniejsza niż 1 mg. Jeżeli adrenalina i atropina są bezskuteczne, to uciekamy się do leków narkotycznych, usuwających podniecenie ośrodka oddechowego. Continue reading „Atropiria jako lek porazajacy nerw bledny”

Eltrombopag i polepszona hematopoeza w opornej niedokrwistości aplastycznej AD 5

Żaden z pozostałych pacjentów nie otrzymał leczenia immunosupresyjnego lub cytokiny przez co najmniej miesiąc przed przyjęciem do badania. Zdarzenia niepożądane i efekty toksyczne
Tabela 2. Tabela 2. Zdarzenia niepożądane kliniczne i laboratoryjne. Continue reading „Eltrombopag i polepszona hematopoeza w opornej niedokrwistości aplastycznej AD 5”

Vorapaxar w drugorzędowej profilaktyce zdarzeń atermotrombotycznych AD 6

Panel A pokazuje szacunkowe wskaźniki umiarkowanego lub ciężkiego krwawienia zgodnie z kryteriami Global Use of Strategies dla otwartych okrężnych tętnic wieńcowych (GUSTO). Panel B pokazuje wskaźniki klinicznie znaczącego krwawienia, zgodnie z kryteriami trombolizy w zawale mięśnia sercowego (TIMI), zdefiniowanymi jako klinicznie jawne krwawienie wymagające nieplanowanego leczenia lub oceny laboratoryjnej lub spełniające kryteria małego lub dużego krwawienia TIMI. Główny punkt końcowy dotyczący umiarkowanego lub ciężkiego krwawienia (według kryteriów GUSTO) wystąpił u 438 pacjentów (4,2%) w grupie przyjmującej worapaksar, w porównaniu z 267 pacjentami (2,5%) w grupie placebo (współczynnik ryzyka 1,66; CI, 1,43 do 1,93, P <0,001) (Tabela 2 i Figura 2A). Nie stwierdzono dowodów na niejednorodność wpływu worapaksaru na umiarkowane lub ciężkie krwawienie w głównych podgrupach (ryc. Continue reading „Vorapaxar w drugorzędowej profilaktyce zdarzeń atermotrombotycznych AD 6”

Chemioterapia skojarzona w zaawansowanym raku kory nadnerczy AD 4

Obliczyliśmy przeżycie całkowite i czas przeżycia bez progresji, odpowiednio od czasu randomizacji do daty zgonu i daty progresji choroby. Zgon został zarejestrowany jako powiązany lub niezwiązany z postępującym rakiem kory nadnerczy. Dane dotyczące pacjentów, którzy przeżyli i tych, którzy przeżyli bez progresji choroby, poddano cenzurze w dniu ostatniej wizyty kontrolnej i odpowiednio w dniu ostatniej oceny odpowiedzi na nowotwór. Ocenialiśmy jakość życia co 8 tygodni za pomocą podstawowego kwestionariusza jakości życia Europejskiego Towarzystwa Badań i Leczenia Raka (EORTC) (QLQ-C30, wersja 3.0) .19 Oceny bezpieczeństwa przeprowadzono przed każdym cyklem leczenia z użyciem Ogólne Kryteria Terminologii dla zdarzeń niepożądanych wydane przez National Cancer Institute, wersja 2.0.19 Oczekiwane zdarzenia toksyczne odnotowano tylko wtedy, gdy spełniają ustalone kryteria poważnego zdarzenia niepożądanego. Continue reading „Chemioterapia skojarzona w zaawansowanym raku kory nadnerczy AD 4”

Chemioterapia skojarzona w zaawansowanym raku kory nadnerczy AD 3

Leki zostały zakupione za pomocą regularnych planów opieki zdrowotnej pacjentów. W tym procesie nie brała udziału jednostka komercyjna. Dane zebrano na Uniwersytecie w Uppsali i analizowano statystycznie na uniwersytetach w Marburgu i Monachium w Niemczech. Wszyscy autorzy gwarantują dokładność danych i wierność badania do protokołu. Continue reading „Chemioterapia skojarzona w zaawansowanym raku kory nadnerczy AD 3”

Chemioterapia skojarzona w zaawansowanym raku kory nadnerczy AD 7

Jakość życia i bezpieczeństwo
Wskaźnik zgodności z kwestionariuszem jakości życia wynosił 67,1% na początku badania (204 spośród wszystkich 304 pacjentów) i 46,1% w momencie pierwszej oceny (129 z 280 pacjentów, którzy jeszcze żyli). Mediana wyniku była taka sama w grupie EDP-mitotan i grupie streptozocyny-mitotanu, zarówno na początku badania (58), jak i podczas pierwszej oceny (50), bez istotnej różnicy między dwiema ocenami (tabela S3 w dodatkowym dodatku) .
Tabela 3. Tabela 3. Continue reading „Chemioterapia skojarzona w zaawansowanym raku kory nadnerczy AD 7”

Długoterminowe wyniki leczenia imatinibem w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej czesc 4

Poważne zdarzenia niepożądane dotyczące serca z jakiejkolwiek przyczyny odnotowano u 39 pacjentów (7,1%), a poważne działania niepożądane drugiego nowotworu (łagodne lub złośliwe) odnotowano u 62 (11,3%). Od czasu pięcioletniej analizy nie zaobserwowano nowych sygnałów bezpieczeństwa.4 (Szczegóły podano w tabelach od S3 do S6 w dodatkowym dodatku). Postęp i przetrwanie
W grupie imatynibu w populacji, która miała zamiar leczyć, 38 z 553 pacjentów (6,9%) miało progresję do fazy przyspieszonej lub przełomu blastycznego17 podczas leczenia badanego, a szacowany stopień swobody od progresji do fazy przyspieszonej lub przełomu blastycznego w 10 lat to 92,1% (95% CI, 89,6 do 94,5). Ogółem 71 pacjentów (12,8%) w grupie otrzymującej interferon alfa plus cytarabinę miało progresję do fazy przyspieszonej lub przełomu blastycznego podczas leczenia badanego. W dwóch grupach badań większość zdarzeń związanych z postępem choroby (u 34 z 38 pacjentów w grupie otrzymującej imatynib oraz u 64 z 71 pacjentów otrzymujących interferon alfa i cytarabinę) wystąpiło podczas pierwszych 4 lat leczenia. Continue reading „Długoterminowe wyniki leczenia imatinibem w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej czesc 4”

Długoterminowe wyniki leczenia imatinibem w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej ad

Pacjenci zostali losowo przydzieleni do grupy otrzymującej imatynib (doustnie w dawce 400 mg na dobę) lub interferon alfa (podawany podskórnie w dawce 5 milionów jm na metr kwadratowy powierzchni ciała dziennie) plus cytarabina (podawana podskórnie przez 10 dni w miesiąc w dawce 20 mg na metr kwadratowy dziennie) (patrz protokół, dostępny wraz z pełnym tekstem tego artykułu). Crossover był dopuszczony z powodu braku odpowiedzi (zdefiniowanej jako brak pełnej odpowiedzi hematologicznej przez 6 miesięcy lub brak głównej odpowiedzi cytogenetycznej przez 12 miesięcy, definicje odpowiedzi podano w sekcji Metody w dodatkowym dodatku, dostępnym w), postęp choroby (liczba białych komórek ,> 20 x 109 na litr), utrata całkowitej odpowiedzi hematologicznej lub duża odpowiedź cytogenetyczna, niedopuszczalne działania niepożądane lub niechęć do kontynuowania przyjmowania interferonu alfa plus cytarabiny po zwolnieniu wyników badania. Po 7 latach próbę przedłużono tylko na imatynib. Pacjenci z grupy otrzymującej interferon alfa i cytarabinę mogli kontynuować badanie, jeśli przeszli do imatynibu.
Punkty końcowe
Początkowym pierwotnym punktem końcowym było przeżycie bez zdarzeń (określone jako przeżycie bez progresji do fazy przyspieszonej lub przełomu blastycznego, utrata całkowitej odpowiedzi hematologicznej, utrata głównej odpowiedzi cytogenetycznej lub zgon z jakiejkolwiek przyczyny podczas leczenia), 3 i długoterminowe. Continue reading „Długoterminowe wyniki leczenia imatinibem w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej ad”