Inne rodzaje przewleklej niewydolnosci kory nadnerczy

Inne rodzaje przewlekłej niewydolności kory nadnerczy Istnieją różne postacie niewydolności kory nadnerczy, które dają rozmaite objawy kliniczne. Postacie przewlekłej niewydolności kory nadnerczy uzewnętrzniaj ą się w klinice przeważnie jako tzw. Przedwczesna starość pochodzenia nadnerczowego w wieku młodym. Cechuje się ona wzrostem karłowatym, infantylizmem i starczym wyglądem. Przewlekła niedostateczna czynność kory nadnerczy niekoniecznie prowadzi do wystąpienia objawów choroby Addisona. Continue reading „Inne rodzaje przewleklej niewydolnosci kory nadnerczy”

Kortikosteron i dehydrokortikosteron

Kortikosteron i dehydrokortikosteron pobudzają przechodzenie białek w węglowodany i wywołują powstawanie przecukrzenia krwi. Ciała te zwiększają zdolność mięśni do pracy i -znużenie mięśni podczas pracy powstaje w ich obecności znacznie później. Kortikosteron hamuje wzrost młodych zwierząt. Dehydrokortikosteron wzmaga wzrost młodych zwierząt podobnie jak frakcja bezpostaciowa. Zasadnicza rola, frakcji bezpostaciowej polega na przedłużaniu życia ,zwierząt pozbawionych kory nadnerczy. Continue reading „Kortikosteron i dehydrokortikosteron”

Ciala czynne kory nadnerczy

Ciała czynne kory nadnerczy Jeżeli do niedawna nazywano ciało czynne kory nadnerczy kortyną lub interrenaliną, to dziś uważamy, że kortyna jest raczej wyciągiem zespołu licznych ciał czynnych, znajdujących się w korze nadnerczy. Wyosobniono bowiem z wyciągów kory nadnerczy w postaci krystalicznej około 30 hormonów należących do grupy steroli, – które nie zawierają adrenaliny; oraz część bezpostaciową, która wskazuje bardzo silne- biologiczne działanie. Te . hormony krystaliczne różnią się między sobą różną liczbą atomów tlenu oraz liczbą atomów wodoru we wzorze chemicznym i posiadają odmienne działanie biologiczne. Do najbardziej czynnych ciał krystalicznych i ustalonych w swoim – działaniu biologicznym należą dezoksykortykosteron, kortykosteron i -dehydrokortikosteron. Continue reading „Ciala czynne kory nadnerczy”

Leczenie to jest skuteczne w okresie zmian zapalnych oraz powierzchownych owrzodzen w oskrzelu

Pierwszemu z tych zadań zadość czynimy domięśniowymi wstrzykiwaniami streptomycyny w dawce 1,0-2,0 na dobę. Leczenie to jest skuteczne w okresie zmian zapalnych oraz powierzchownych owrzodzeń w oskrzelu, zwłaszcza przy skojarzeniu z leczeniem miejscowym. Pod wpływem leczenia streptomycyną kaszel, duszność, wydzielanie w oskrzelu, obrzęk i naciek zmniejszają się, owrzodzenia zabliźniają się zwłaszcza świeże i powierzchowne. W związku z tym rozwijające się zwężenie oskrzela może ulec znacznej poprawie, natomiast zwężenia bliznowate pozostają nadal. Zdarzają się jednak przypadki bliznowatego zwężenia pomimo leczenia streptomycyną. Continue reading „Leczenie to jest skuteczne w okresie zmian zapalnych oraz powierzchownych owrzodzen w oskrzelu”