Vorapaxar w drugorzędowej profilaktyce zdarzeń atermotrombotycznych AD 6

Panel A pokazuje szacunkowe wskaźniki umiarkowanego lub ciężkiego krwawienia zgodnie z kryteriami Global Use of Strategies dla otwartych okrężnych tętnic wieńcowych (GUSTO). Panel B pokazuje wskaźniki klinicznie znaczącego krwawienia, zgodnie z kryteriami trombolizy w zawale mięśnia sercowego (TIMI), zdefiniowanymi jako klinicznie jawne krwawienie wymagające nieplanowanego leczenia lub oceny laboratoryjnej lub spełniające kryteria małego lub dużego krwawienia TIMI. Główny punkt końcowy dotyczący umiarkowanego lub ciężkiego krwawienia (według kryteriów GUSTO) wystąpił u 438 pacjentów (4,2%) w grupie przyjmującej worapaksar, w porównaniu z 267 pacjentami (2,5%) w grupie placebo (współczynnik ryzyka 1,66; CI, 1,43 do 1,93, P <0,001) (Tabela 2 i Figura 2A). Nie stwierdzono dowodów na niejednorodność wpływu worapaksaru na umiarkowane lub ciężkie krwawienie w głównych podgrupach (ryc. S4 w Dodatku uzupełniającym). Częstość występowania klinicznie istotnego krwawienia TIMI (ryc. 2B) oraz częstości występowania dużych krwawień TIMI niezwiązanych z pomostowaniem tętnic wieńcowych były również znamiennie większe w grupie worapaksar w porównaniu z grupą placebo (p <0,001) (tabela 2).
Ogólnie, krwotok śródczaszkowy wystąpił u 102 pacjentów (1,0%) w grupie worapaksaru, w porównaniu z 53 pacjentami (0,5%) w grupie placebo (współczynnik ryzyka 1,94; 95% CI, 1,39-2,70; p <0,001) (tabela 2, oraz rysunek S5 w dodatkowym dodatku). Krwawienie śmiertelne wystąpiło u 29 pacjentów (0,3%) w grupie worapaksar, w porównaniu z 20 pacjentami (0,2%) w grupie placebo (współczynnik ryzyka 1,46, 95% CI, 0,82 do 2,58, P = 0,19). Wśród pacjentów z udarem mózgu odsetek krwotoków wewnątrzczaszkowych w grupie worapaksar wynosił 2,4%, w porównaniu z 0,9% w grupie placebo (p <0,001), z odsetkiem krwawień śmiertelnych wynoszącym 0,5% i 0,3% (p = 0,46) (tabela S3 w dodatkowym dodatku). Wśród pacjentów bez udaru w wywiadzie odsetek krwawień śródczaszkowych był niższy w obu grupach badawczych (0,6% w grupie worapaksaru i 0,4% w grupie otrzymującej placebo, P = 0,049), podobnie jak częstość krwawień (0,3%) i 0,2%, odpowiednio, P = 0,30). Dodatkowe analizy bezpieczeństwa przedstawiono w tabelach S3 i S4 w dodatkowym dodatku.
Wyniki kliniczne netto
Z góry ustalono złożony punkt końcowy, zwany wynikiem klinicznym netto, obejmujący punkty końcowe skuteczności i bezpieczeństwa (tab. 2). Zespolenie śmierci sercowo-naczyniowej, zawału mięśnia sercowego, udaru lub umiarkowanego lub ciężkiego krwawienia GUSTO wystąpiło u 1315 pacjentów (11,7%) w grupie worapaksaru iu 1358 pacjentów (12,1%) w grupie placebo (współczynnik ryzyka, 0,97, 95% CI 0,90 do 1,04, P = 0,40). Inne wyniki kliniczne netto u wszystkich pacjentów i pacjentów bez udaru przedstawiono w tabeli 2 i tabeli S4 w dodatkowym dodatku.
Dyskusja
W poprzednich badaniach nie ustalono, czy dodanie innego leku przeciwpłytkowego do terapii aspiryną spowodowałoby zmniejszenie częstości incydentów zakrzepowych u pacjentów ze stabilną chorobą miażdżycową.4 W naszym dużym badaniu z randomizacją, woropaksar antagonisty PAR-1 znacznie zmniejszył tempo zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawału mięśnia sercowego lub udaru u pacjentów z miażdżycą tętnic w wywiadzie, którzy otrzymywali standardową terapię
[patrz też: Ginekolog łódź, USG genetyczne, ginekolog Warszawa ]

Powiązane tematy z artykułem: Ginekolog łódź ginekolog Warszawa USG genetyczne