Gruzlica tchawiczno-oskrzelowa

Po pewnym czasie, w związku z gromadzeniem się wydzieliny w oskrzelu wskutek utrudnionego jej usuwania przez zwężone oskrzele, dają się już słyszeć świsty, rzężenia i nawet granie w piersiach nieraz już z oddali. Może to powodować mylne rozpoznanie stanu dychawicznego. W tym też okresie chorzy zaczynają odpluwać plwocinę, zwykle gęstą, lepką, czasami z domieszką krwi. Bywa ona skąpa na przemian z obfitym odpluwaniem. Stwierdza się w niej prątki gruźlicy. Większemu zaleganiu wydzieliny mogą towarzyszyć stany gorączkowe. Gdy powstanie już zwężenie oskrzela, stwierdza się prócz wyżej podanych objawów niedodmę płuca i miejscami ogniska jego rozdęcia. Stan ogólny może być długo dobry. Z czasem jednak w związku z zakażeniem zalegającej wydzieliny pojawiają się gorączka, brak łaknienia itp., chorzy słabną, niszczeją i wreszcie giną. Rokowanie. Gruźlica tchawiczno-oskrzelowa uchodzi zwykle za przewlekły nieżyt oskrzeli. Istotną chorobę nasuwa na myśl suchy, uporczywy kaszel bez zmian osłuchowych i radiologicznych w płucach, do którego w dalszym przebiegu choroby dołączają się świsty, furczenia i duszność, przypominające dychawicę oskrzelową, oraz naprzemienne okresy zalegania plwociny i obfitego jej wydzielania, a w obrazie radiologicznym zacienienie całego płuca z przesunięciem śródpiersia ku stronie chorej przy zwężeniu głównego oskrzela oraz klinowate zacienienie w obrębie jednego płata z przesunięciem śródpiersia w stronę chorą lub bez tego przy zwężeniu oskrzela płatowego. Stwierdzenie przy tych objawach prątków gruźlicy w plwocinie oraz opisanych wyżej zmian w oskrzelu przy badaniu bronchoskopowym potwierdza rozpoznanie pierwotnej gruźlicy oskrzela i wyłącza postać wtórną. Gruźlicę tchawiczo-oskrzelową wtórną rozpoznaje się badaniem bronchoskopowym u os b dotkniętych czynną gruźlicą płuc. [więcej w: chirurg klatki piersiowej, hematopoeza, zdrowie wg who ]

Powiązane tematy z artykułem: chirurg klatki piersiowej hematopoeza zdrowie wg who